Soczewica

Hinduskie przysłowie mówi: „Ryż jest dobry, ale nie można żyć bez soczewicy”. Chińscy archeologowie odkryli ją w grobowcach dynastii Han i mimo że nie było jej na liście „pięciu najważniejszych starożytnych zbóż” to z rysunków umieszczonych na ścianach można zorientować się, że w Chinach używano jej ponad 2 tysiące lat temu. Stosowali ją również Starożytni Egipcjanie, odkryto ją w osadzie z epoki brązu na jeziorze w Szwajcarii, a wykopaliska archeologiczne w Iraku dowodzą, że używana była tam już w 6750 r. p.n.e. W kuchni greckiej i rzymskiej soczewica uznawana była za potrawę ubogich, w żydowskiej za potrawę pokutną. Wzmiankę o tej roślinie można również znaleźć w Biblii, w Księdze Rodzaju, kiedy Ezaw oddaje Jakubowi prawo do przywileju pierworództwa za miskę soczewicy. Soczewica uprawiana była w południowo – zachodniej Europie i w tej części Azji, która miała klimat umiarkowany.

Lentejas (kuchnia hiszpańska)

(4 porcje)

2 szkl. zielonej soczewicy

2 ząbki czosnku

1 liść laurowy

2 cebule

10 dag boczku wędzonego

1 udko kurczaka, ewentualnie żeberko

1 marchewka

1 ziemniak

1 duży pomidor

½ papryki zielonej

sól, pieprz, oliwa

Soczewicę zalać wodą (ok. 3 cm nad powierzchnię soczewicy) i zostawić na noc. Następnego dnia dodać do soczewicy 1 cebulę pokrojoną w ćwiartki, mięso, boczek, marchewkę pokrojoną w kostkę, ząbki czosnku oraz liść laurowy, ewentualnie wodę, jeśli soczewica wszystką wchłonęła. Doprawić solą i gotować na bardzo małym ogniu, aby nie pękała. Kiedy soczewica będzie prawie miękka, dodać pokrojonego w kostkę ziemniaka. Drugą cebulę, pomidora i paprykę  pokroić w kostkę, usmażyć na oliwie i dodać do ugotowanego lentejas. Wyjąć liść laurowy, ćwiartki cebuli oraz czosnek. Doprawić solą i pieprzem.